Warning: call_user_func_array() expects parameter 1 to be a valid callback, function 'idealtheme_fun_google_fonts' not found or invalid function name in /home/kollekti/public_html/wp-includes/class-wp-hook.php on line 286

 

 

 

اکران پنج | جاشو اوپنهایمر | بازی آدمکشی | ۱۶۶ دقیقه | ۲۰۱۲

گزارش جلسه‌ی اکران:
در پنجمین اکران پاد فیلم ۲۰۱۲ اوپنهایمر را درباره ی قتل عام سال ۱۹۶۵-۱۹۶۶ اندونزی دیدیم. جمعه ها برنامه ی دیدن مستند یا فیلم مقاله هایی را داریم که احتمالا هوش و حواس متمرکزتری از ما بخواهند. همچنین فیلم را یک ساعت زودتر شروع می کنیم تا احتمالاً در برخی هفته ها دو فیلم نمایش دهیم، و در سایر هفته ها فرصت بیشتری برای کلنجار رفتن با فیلم داشته باشیم.
پس از دیدن فیلم سوالهایی متنوعی برایمان مطرح شده بود. اینکه چرا بر روی فرد قصاب این اندازه تاکید شده، مگر نه اینکه او نیز نهایتا چرخ دنده ای است در مکانیسم کشنده ی اقتصاد سیاسی؟ آیا می توان فردیت کسی را که حدود هزار نفر را با دستانش کشته کنار گذاشت و او را صرفا مهره ای دانست که یک جایگاه را پر کرده؟ چرا فیلم هیچ تصویری از قربانیان ارائه نمی دهد؟ آیا نسل کشی، یک فرایند تصادفی است، یا همچون انباشت اولیه یک فرایند دائمی است که هر لحظه امکان دوباره فعال کردن آن وجود دارد؟ فیلم داستانی رواندا چه تفاوت اساسی در تصویر نسل کشی با این فیلم داشته است؟ اصلا چه چیزی یک نسل کشب را این اندازه فاجعه وار می کند، آیا مساله صرفا آمار بالای کشته شده ها است، یا فرایند پاکسازی انسانها برای ساختن یک جهان ظاهرا جدید، همچون مهندسی مرگ؟ آیا کاراکتر اصلی فیلم انور در نهایت به نوعی کاتارسیس می رسد و فیلم او را تطهیر می کند؟ چگونه ممکن است که یک جامعه ی چند صد میلیونی در برابر این قتل عام سکوت کند؟ آیا سکوت آنها نشانه ی همدستی است یا از ضعف یا چشم انداز اشتباه کارگردان نشات می گیرد؟ بازآفرینی یک فرایند چطور می تواند به مکتوب کردن این تاریخ، یعنی تاریخ ستم دیدگان کمک کند؟ همچنین اندکی به استراتژی فیلم سازی چریکی پرداختیم، به اینکه اکثر دست¬اندرکاران این فیلم بی¬نام هستند و برای ساخته شدن آن از تکنیک تجاهل عارف استفاده شده، یعنی مولف خود را به ندانستن زده تا ذهنیت طرف مقابل را دقیقا همانطور که هست ترسیم کند.
هفته ی آینده فیلم دیگر اوپنهایمر را می بینیم که به نوعی نمای مقابل این فیلم است، یعنی زندگی قربانیان همین فاجعه.