Warning: call_user_func_array() expects parameter 1 to be a valid callback, function 'idealtheme_fun_google_fonts' not found or invalid function name in /home/kollekti/public_html/wp-includes/class-wp-hook.php on line 286

 


۱۹۸۴ | مایکل ردفورد | ۱۹۸۴ | ۱۱۰ دقیقه

گزارش جلسه اکران:
هفته ی اول پاداسکرین در سال ۹۶ را با فیلم ۱۹۸۴ شروع کرد. حدود دویست سالن سینمای مستقل در آمریکا و برخی کشورهای دیگر این فیلم را در اعتراض به سیاست های دولت ترامپ اکران کردند. در یکی از کنفرانس های مطبوعاتی مشاور ترامپ برای دفاع از دروغ هایی که در رابطه با جمعیت شرکت کننده در مراسم تحلیف گفته بودند از عبارت «واقعیت های بدیل» استفاده کرد. این عبارت یادآور فضای اورولی ۱۹۸۴ بود، و باعث شد فروش این کتاب در آمریکا حدود ۹۵۰۰ درصد افزایش پیدا کند. همذات پنداری بخشی از مردم آمریکا با فضای رمان باعث شد گروه های فرهنگی مستقل در اعتراض به حذف بودجه های دولتی بخش فرهنگ و هنر این فیلم را اکران کنند.
ما با فاصله ای بیشتر تلاش کردیم امتیازات و کاستی های این کنش هماهنگ و درک و مفهوم پردازی جامعه ی آمریکا در قالب ۱۹۸۴ را بررسی کنیم. مهمترین نکته ی این کنش هماهنگ، تغییر عملکرد سالن سینما بود. به بیان دیگر، سینما که معمولا محل فراغت و بازسازی نیروی کار به حساب می آید، به واسطه ی این کنش، تبدیل به محلی برای اجتماع و همفکری و بیان اعتراض می شود. این پویایی اگر در سطح گسترده و به شکل مستمر حفظ و احیا شود می تواند به تعریف دوباره ی جایگاه و نقش سینما در عرصه ی پیکار فرهنگ منجر شود.
اما استفاده از عبارات و مفاهیم ۱۹۸۴ برای توصیف وضعیت کنونی ما را از تشخیص مناسبات اجتماعی ناتوان می سازد و به صرف عباراتی همچون «پلیس فکر» یا شسشتوی مغزی محدود می سازد. به علاوه نسبت دادن این وضعیت به کابینه ی ترامپ، اگر نه غرض ورزانه، دست کم تقلیل گرایانه است، چون زیربنای این مناسبات چند دهه است که پی ریزی شده اند و ترامپ صرفا میوه ی آن را چیده و از آن بهره برداری کرده است؛ استبداد مذاکره ناپذیر بازار آزاد و حکومت «علم اقتصاد» به مرور به حذف سیاستمداران و کنترل مستقیم اوضاع سیاسی توسط نخبگان اقتصادی منجر شده است.
دست آخر اینکه شما نمی توانید پیشروترین محتوا را در قالبی ارتجاعی منتقل کنید، زبان یک وسیله ی بی طرف و صرف نیست و انتخاب زبانی که برای سلطه و تحریف واقعیت استفاده می شود نمی تواند مستقیما با محتوای اعتراضی همخوان گردد. و اقتباس سینمایی مورد نظر نیز که در اسل ۱۹۸۴ نیز صورت گرفته بود، دارای چنین ضعفی است.